Την οριστική κατάργηση των διοδίων των Μαλγάρων, ζητά ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, Κώστας Γιουτίκας, καθώς όπως επισημαίνει μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες λειτουργίας τους, είναι αυταπόδεικτο σε αρμόδιους και μη, ότι έχουν μετατραπεί σε κόμβο μεγάλης ταλαιπωρίας, ειδικά κατά τις περιόδους εξόδου των εκδρομέων και επιπλέον αδυνατούν να εξυπηρετήσουν αποτελεσματικά το σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκαν.

Σε σχετική επιστολή που απέστειλε προς τη «Νέα Εγνατία Οδό Παραχώρηση Α.Ε.», αναφέρει αναλυτικά τους λόγους για τους οποίους είναι επιβεβλημένη η κατάργηση του μετωπικού σταθμού των Μαλγάρων.

Όπως υπογραμμίζει «η αποφυγή της καταβολής διοδίων στο σταθμό των Μαλγάρων, είναι συστηματική πρακτική όλα αυτά τα χρόνια, από εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, οδηγούς φορτηγών και επιβατικών οχημάτων σε καθημερινή βάση. Με τα διαφυγόντα έσοδα για τον διαχειριστή του σταθμού, να μπορούν να εκτιμηθούν σε αρκετές δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ, σωρευτικά έως σήμερα».

Ο δεύτερος λόγος, που αποτελεί επακόλουθο αυτής της στρεβλότητας, είναι η υπέρμετρη επιβάρυνση της κυκλοφορίας στην επαρχιακή οδό Χαλάστρας – Κυμίνων- Μαλγάρων – Σίνδου.

«Φορτηγά κάθε είδους, προκειμένου να αποφύγουν την πληρωμή διοδίων, κινούνται αδιάλειπτα μέσα στους οικισμούς από τους οποίους διέρχεται η επαρχιακή οδός. Τα μποτιλιαρίσματα και οι ουρές χιλιομέτρων, είναι καθημερινό φαινόμενο ειδικά τις ώρες αιχμής, ενώ τα τροχαία ατυχήματα και οι προσκρούσεις- λόγω της στενότητας του δρόμου-

, σε κατοικίες και καταστήματα, είναι συνεχή. Η απειλή για την ασφάλεια των 15.000 κατοίκων των Μαλγάρων, των Κυμίνων και της Χαλάστρας, αλλά και των περιουσιών τους είναι διαρκής».

Στην ίδια επιστολή, ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, θίγει το μείζον ζήτημα της μόνιμα προβληματικής κατάστασης του επαρχιακού οδικού δικτύου στην ευρύτερη περιοχή, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις αποκατάστασης και αναβάθμισης του από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

«Κάθε προσπάθεια που καταβάλλουμε για τη συντήρηση της επαρχιακής οδού, εκτός από άκρως δαπανηρή, καθίσταται και αναποτελεσματική, καθώς σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα από την ολοκλήρωση των τεχνικών μας παρεμβάσεων, το οδόστρωμα επανεμφανίζει επικίνδυνες καθιζήσεις και ρηγματώσεις», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδει εξάλλου ο κ. Γιουτίκας, στη μόνιμη ταλαιπωρία που διαχρονικά υφίστανται οι οδηγοί στο ύψος του μετωπικού σταθμού, σε περιόδους εξόδου των εκδρομέων, σε εξόδους εορταστικών τριημέρων, ή άλλοτε λόγω εργασιών συντήρησης στην Εγνατία Οδό, ή και συνδυαστικά, όπως συνέβη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.

Για όλους αυτούς τους λόγους και ενόψει της λειτουργίας τους επόμενους μήνες νέου μετωπικού σταθμού διοδίων επί της Εγνατίας Οδού, στα όρια της Κεντρικής Μακεδονίας, ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, επαναφέρει την πρόταση του για την κατάργηση του σταθμού διοδίων στα Μάλγαρα, την οποία είχε καταθέσει την τελευταία δεκαετία, τόσο στο δημόσιο διάλογο, όσο και εγγράφως προς την «Εγνατία Οδό Α.Ε.».

«Είναι ένα χρόνιο και κυρίως δίκαιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας και της Περιφέρειας, καθώς αποδεικνύεται καθημερινά στην πράξη ότι η επιλογή της συγκεκριμένης θέσης στα Μάλγαρα, ήταν μια λανθασμένη επιλογή. Η κατάργηση του συγκεκριμένου σταθμού διοδίων θα λειτουργήσει σαφώς επ’ ωφελεία του παραχωρησιούχου, θα δώσει ανάσα στους κατοίκους των όμορων Δήμων που ζουν υπό το μόνιμο καθεστώς του φόβου, θα αποσυμφορήσει τις καθυστερήσεις και την ταλαιπωρία των οδηγών, ενώ θα μας επιτρέψει

την αναβάθμιση των οδικών υποδομών με σημαντική ταυτόχρονα εξοικονόμηση πόρων. Μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για αναβολές», δηλώνει ο Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, Κώστας Γιουτίκας.

Εξάλλου, η μεταφορά του σταθμού διοδίων από τα Μάλγαρα αποτελεί πάγιο αίτημα των Δήμων στην ευρύτερη περιοχή από το 1998, ενώ υποδεικνύεται και στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του πρώην Δήμου Αξιού από το 2010 (ΦΕΚ 218/ τ. ΑΑΠΘ/7-6-2010).

Με ανακοίνωση που εξέδωσε το υποστηρίζει ότι Σωματείο «Κοινότητα Βιολογικής Μελισσοκομίας»  αναφέρει ότι «Ο κλάδος δεν ανέχεται άλλες σκευωρίες». 

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Ο μελισσοκομικός κλάδος δεν ανέχεται άλλες σκευωρίες

Η πρόσφατη πυρκαγιά στο Άλσος Βεΐκου κατέδειξε ένα βαθύτερο και επικίνδυνο πρόβλημα: πόσο εύκολα μια υπόνοια μπορεί να μετατραπεί σε δημόσια κατηγορία, πώς ένας άνθρωπος μπορεί να διαπομπευθεί και ένας ολόκληρος κλάδος να βρεθεί, ξανά, στη θέση του «συνήθους υπόπτου».

Τις πρώτες ώρες μετά την πυρκαγιά, δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η φωτιά «φέρεται» να ξεκίνησε από κάπνισμα μελισσιών. Πολύ γρήγορα, όμως, το «φέρεται» χάθηκε μέσα στον θόρυβο της επικαιρότητας. Ένας μελισσοκόμος παρουσιάστηκε δημόσια ως υπαίτιος πριν υπάρξει δικαστική κρίση. Λίγες ώρες αργότερα, το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τον έκρινε αθώο, με αντίστοιχη απαλλακτική πρόταση της Εισαγγελέως της έδρας.

Στην απολογία του, ο ίδιος ο μελισσοκόμος υποστήριξε μετά αδιάσειστων τεκμηρίων ότι έφτασε στο σημείο όταν η φωτιά είχε ήδη εκδηλωθεί. Ανέφερε, επίσης, ότι το δικό του σημείο στο οποίο είχε τοποθετήσει τα μελισσοσμήνη του ήταν καθαρό και αποψιλωμένο, γι’ αυτό και δεν κάηκαν τα μελίσσια του, ενώ, κατά τη μαρτυρία του, στο υπόλοιπο Άλσος δεν είχε γίνει η αντίστοιχη καθαριότητα από τους ιθύνοντες. Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος που στοχοποιήθηκε ως υπαίτιος επικαλέστηκε ακριβώς το μέτρο πρόληψης που κάθε υπεύθυνος μελισσοκόμος γνωρίζει και εφαρμόζει.

Η αθώωση ενός ανθρώπου δεν μπορεί να περνά σαν ψιλά γράμματα κάτω από τους θορυβώδεις τίτλους της αρχικής διαπόμπευσης. Όταν η δημόσια κατηγορία είναι μεγάλη, η επανόρθωση οφείλει να είναι εξίσου ορατή.

Το ζήτημα είναι καταρχήν θεσμικό. Ο Κώδικας Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ προβλέπει σεβασμό στην προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια και το τεκμήριο αθωότητας, καθώς και αποφυγή προεξόφλησης δικαστικών αποφάσεων. Αντίστοιχα, το πλαίσιο του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και το Π.Δ. 77/2003 προβλέπουν ότι οι ειδήσεις πρέπει να
μεταδίδονται με ακρίβεια, έλεγχο και σαφή διάκριση από σχόλια ή υποθέσεις, ενώ ο κατηγορούμενος τεκμαίρεται αθώος μέχρι αμετάκλητης καταδίκης.

Την ίδια περίοδο, ο μελισσοκομικός κόσμος είχε ήδη αντιδράσει σε επικοινωνιακό υλικό του Πυροσβεστικού Σώματος για την πρόληψη πυρκαγιών, όπου εμφανιζόταν μελισσοκόμος να εργάζεται σε μελίσσια μέσα σε δασικό περιβάλλον. Σε μια χώρα όπου η συζήτηση για τις πυρκαγιές είναι ήδη φορτισμένη, μια τέτοια εικόνα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αθώα, καθώς δημιουργεί υποσυνείδητα τον συνειρμό «μελίσσια – μελισσοκόμος – δάσος – φωτιά – ευθύνη πρόκλησής της». Κατόπιν της παρέμβασης φορέων και ανθρώπων του κλάδου, το επίμαχο υλικό αποσύρθηκε. Η απόσυρση ήταν σωστή, ωστόσο η ζημία εις βάρους του μελισσοκόμου έχει ήδη τελεστεί.

Οι μελισσοκόμοι δεν ζητούν εξαίρεση από τους κανόνες. Η μελισσοκομία αποτελεί ήδη δραστηριότητα αυστηρά ρυθμιζόμενη κατά την αντιπυρική περίοδο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τις οποίες οι μελισσοκόμοι τηρούν ευλαβικά και με σεβασμό πάντοτε στο ζωικό τους κεφάλαιο και στο φυσικό περιβάλλον το οποίο υπηρετούν και αγαπούν.

Σύμφωνα δε με στοιχεία αρμόδιων αρχών που έχουν τεθεί υπόψη του κλάδου, οι διαπιστωμένες πυρκαγιές που αποδίδονται σε μελισσοκομική δραστηριότητα αντιστοιχούν περίπου στο 0,4%. Την ίδια στιγμή, τα ίδια τα πραγματικά δεδομένα δείχνουν αλλού τους μεγάλους και επαναλαμβανόμενους κινδύνους: στην παλαιότητα,
την εγκατάλειψη και την ανεπαρκή συντήρηση τεχνικών και ενεργειακών υποδομών της υπαίθρου. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, που επικαλείται προκαταρκτικά στοιχεία της Πυροσβεστικής, οι βλάβες ή αστοχίες στο δίκτυο ηλεκτροδότησης συνδέθηκαν πιθανώς με 15 από τις 41 μεγάλες πυρκαγιές που διερευνήθηκαν, δηλαδή με ποσοστό σχεδόν 37%. Φθαρμένοι αγωγοί, μονωτήρες, πυλώνες και κολώνες δεν είναι θεωρητικός κίνδυνος· μπορούν να προκαλέσουν σπινθήρες, ιδίως σε συνθήκες ανέμου
και ξηρής βλάστησης. Αντίστοιχη προσοχή απαιτείται και σε άλλες ενεργειακές εγκαταστάσεις, όπως τα αιολικά πάρκα και οι συνοδές ηλεκτρομηχανολογικές υποδομές τους, όπου διεθνώς έχουν καταγραφεί περιστατικά πυρκαγιάς από ηλεκτρικές ή μηχανικές αστοχίες, κεραυνούς ή εργασίες συντήρησης. Τέλος, η εγκατάλειψη και ο μη καθαρισμός περιοχών υψηλού κινδύνου, λόγω υποστελέχωσης των ΟΤΑ και λοιπών χρονιζουσών παθογενειών της Πολιτείας, εμφανίζονται διαχρονικά ως κρίσιμος επιβαρυντικός παράγοντας.

Ο υπεύθυνος μελισσοκόμος γνωρίζει ότι το δάσος δεν είναι απλώς ένας χώρος εργασίας. Είναι το δεύτερο σπίτι του. Εκεί μεταφέρει τα μελίσσια του, παρακολουθεί τις ανθοφορίες, βλέπει πρώτος την ξηρασία, την υποβάθμιση, την αλλαγή στο τοπίο, τον κίνδυνο. Με την επικονίαση, τα μελίσσια του συμβάλλουν στη διατήρηση και στον εμπλουτισμό της βιοποικιλότητας και στη φυσική αναγέννηση των δασικών και αγροτοδασικών οικοσυστημάτων. Ο μελισσοκόμος είναι τα μάτια και τα αυτιά του δάσους. Είναι από τους πρώτους που χάνουν όταν το δάσος καίγεται: μελίσσια, βοσκές, παραγωγή, εισόδημα, χρόνια δουλειάς. Είναι ο φύλακας του δάσους και ο θεματοφύλακας της βιοποικιλότητας.

Το Σωματείο «Κοινότητα Βιολογικής Μελισσοκομίας» ζητά αγαστή και ουσιαστική συνεργασία με το Πυροσβεστικό Σώμα, την Πολιτική Προστασία, τους Δήμους και όλους τους αρμόδιους φορείς για την πραγματική πρόληψη των πυρκαγιών. Μια τέτοια συνεργασία προϋποθέτει αμοιβαίο σεβασμό και αποφυγή κάθε εσκεμμένης ή μη στοχοποίησης του κλάδου, όπως συνέβη με το επίμαχο εικαστικό που αποσύρθηκε μετά την αντίδραση του μελισσοκομικού κόσμου. Απαιτούμε, επίσης, από τα Μέσα

Ενημέρωσης που πρόβαλαν την αρχική κατηγορία να προβάλουν με την ίδια ένταση και την αθώωση του μελισσοκόμου. Δεν μπορεί η κατηγορία να γίνεται πρωτοσέλιδο και η αθώωση υποσημείωση. Η αποκατάσταση της αλήθειας είναι αναγκαία όχι μόνο για τον ίδιο τον άνθρωπο που διαπομπεύθηκε, αλλά και για την αντιστροφή του άδικου κλίματος καχυποψίας που δημιουργήθηκε εις βάρος ολόκληρου του μελισσοκομικού κλάδου.

Η προστασία των δασών είναι αδιαπραγμάτευτη, όπως ακριβώς και η προστασία της αλήθειας, της αξιοπρέπειας και της επαγγελματικής υπόληψης ανθρώπων και σύσσωμου ενός κλάδου που ζει καθημερινά μέσα στη φύση και ασκεί λειτούργημα για τη διαφύλαξή της.

Οι μέλισσες και οι μελισσοκόμοι δεν είναι το πρόβλημα. Είναι μέρος της λύσης.

«Πρέπει να σταματήσει τώρα το ποδόσφαιρο». Γουέιν Ρούνεϊ και Τιερί Ανρί καλούν τον Κριστιάν Έρικσεν να πάρει την απόφαση να αποχωρήσει από το ποδόσφαιρο, μία ημέρα μετά την νέα κατάρρευσή του στη διάρκεια του φιλικού αγώνα της Δανίας με τν Ουκρανία (σ.σ: δεν ολοκληρώθηκε) στην Οντένσε.

  Ο 34χρονος Δανός διεθνής μέσος της Βόλφσμπουργκ  (σ.σ: έχει συμβόλαιο μαί της μέχρι το 2027) κατέρρευσε στο 64ο λεπτό, το ιατρικό προσωπικό έσπευσε αμέσως πριν μεταβεί στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της πόλης για τις απαραίτητες εξετάσεις. 

 «Πρώτα απ 'όλα, ξεχάστε το ποδόσφαιρο για μια στιγμή. Το πιο σημαντικό είναι η υγεία του Κρίστιαν και η οικογένειά του. Αν σκεφτεί καν να αποσυρθεί, τον στηρίζω 100%. Έχει ήδη δώσει τα πάντα στο ποδόσφαιρο. Έχει παιδιά, έχει μια ζωή μετά το ποδόσφαιρο», λέει ο Γουέιν Ρούνεϊ.

 Ο Τιερί Ανρί, παρακαλεί τον Δανό να βάλει την υγεία του και των πιο κοντινών του ανθρώπων πάνω απ' όλα σε αυτή την κρίσιμη στιγμή:
 «Όταν κοιτάζω τον Κρίστιαν Έρικσεν, δεν βλέπω έναν ποδοσφαιριστή. Βλέπω έναν άνθρωπο, έναν πατέρα, έναν γιο, έναν φίλο, του οποίου η ζωή σημαίνει πολύ περισσότερα από έναν αγώνα ή ένα τρόπαιο. Κανένα τρόπαιο, κανένα Παγκόσμιο Κύπελλο, κανένα συμβόλαιο και καμία κληρονομιά δεν αξίζει να ρισκάρεις τη ζωή σου. Το ποδόσφαιρο θα είναι πάντα εκεί, αλλά η υγεία σου και η οικογένειά σου δεν μπορούν ποτέ να αντικατασταθούν», είπε. 

 Ανάλογα ΜΜΕ στη Δανία , μεταξύ αυτών το BT, έχουν επίσης απευθύνει έκκληση στον Κρίστιαν Έρικσεν να σταματήσει να παίζει τώρα και να πάρει την πιο δύσκολη - αλλά ίσως την πιο απαραίτητη - απόφαση της ζωής του.

 Ο Κρίστιαν Έρικσεν, τότε ποδοσφαιριστής της Ίντερ κατέρρευσε  στο 43ο λεπτό  στο «Πάρκεν» της Κοπεγχάγης, κατά τη διάρκεια του αγώνα με τη Φινλανδία (0-1) για το Euro 2020, που έγινε το 2021, έχοντας υποστεί καρδιακή ανακοπή
 Στον 29χρονο -τότε- Δανό  έγινε (18/6/21)εμφύτευση υποδόριου απινιδωτή , κάτι όμως που απαγόρευσε την επιστροφή του στο ιταλικό ποδόσφαιρο, μιας και  οι κανόνες στην Ιταλία απαγορεύουν να αγωνίζονται παίκτες με μόνιμα εμφυτεύματα.

 Από το εξωτερικό, τότε ο πιο διάσημος παίκτης που έπαιζε με ένα παρόμοιο «σύστημα» εμφυτευμένο,  ήταν ο Ολλανδός Ντάλεϊ Μπλιντ.

 Μετά την Ίντερ , ακολούθησε η Μπρέντφορντ (2022), Μάντσεστερ Γιουνάιετντ (2022-25) και Βόλφσμπουργκ (2025 με το συμβόλαιο να λήγει το 2027).

Ο Έρικσεν επέστρεψε στο διεθνές ποδόσφαιρο στις 26 Μαρτίου 2022, μπαίνοντας στο ημίχρονο σε μια ήττα με 4-2 από την Ολλανδία, σκοράροντας δύο λεπτά μετά την επιστροφή του.

ΑΠΕ-ΜΠΕ