Αμφίπολη: Αγρότες τρίτης γενιάς καλλιεργούν και τυποποιούν όσπρια

Ο δήμος Αμφιπόλεως είναι ένας θησαυρός από πολλές απόψεις. Πέραν των αρχαιολογικών που έρχονται στο φώς, η γη αποκαλύπτεται με μεγαλειώδη τρόπο.

Ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Βασίλης Αναστασιάδης εξηγεί πως η εύφορη μακεδονική γη μπορεί και παράγει πέρα από τα έως πρότινος γνωστά προϊόντα, βαμβάκι, σιτηρά, ή ηλιόσπορο.

Οι δυνατότητες είναι πολλές αρκεί να υπάρχουν άνθρωποι έτοιμοι να αναζητήσουν νέους δρόμους. Δυο τολμηροί και αποφασισμένοι είναι τα αδέλφια Iωακείμ και Τάσος Παπαδόπουλος, παραγωγοί οσπρίων, τρίτη γενιά αγρότες. Ο πρώτος απόφοιτος ΤΕΦΑΑ και ο δεύτερος οικονομικών είδαν τις ευκαιρίες που δίνονται στον τριτογενή τομέα. «Αποφασίσαμε να γυρίσουμε στον τόπο μας και αφιερωθήκαμε στην γη, στην σπορά και στην καλλιέργεια νέων προϊόντων. Με βάση την μεσογειακή διατροφή και με παρούσα την κλιματική αλλαγή στραφήκαμε σε άλλα από τα συνήθως καλλιεργούμενα είδη στην περιοχή», λέει ο Ιωακείμ.

Ο Τάσος, με προσόν την οικονομική σκέψη, εξηγεί ότι η γη συμφέρει ως βιοποριστικό μέσο, αλλά με την απευθείας διάθεση των προϊόντων χωρίς μεσάζοντες στους καταναλωτές.

Και αυτό γιατί οι αθρόες εισαγωγές από τρίτες χώρες, ενέχουν τους μεγάλους κινδύνους για προϊόντα μη ασφαλή για την υγεία. «Από το Μεξικό θα έρθουν πιο φθηνά, αλλά ψεκάζονται με φάρμακα τα οποία έχουν απαγορευτεί στην Ευρώπη», ενώ βάση των συμφωνιών οι έλεγχοι υπάρχουν μόνον στα χαρτιά και οι κανονισμοί που επιβάλλονται στα ευρωπαϊκά προϊόντα απλώς αυξάνουν το κόστος των ελληνικών ή των άλλων ευρωπαϊκών καλλιεργειών.

Το έδαφος και το μικροκλίμα της Αμφιπόλεως επιτρέπουν πολλές ποιοτικά ανώτερες καλλιέργειες. Στην αρχή τα αδέλφια ξεκίνησαν καλλιεργώντας φασόλια, ρεβίθια, φακή και συνεχίζουν με μαυρομάτικα, μαύρα φασόλια και μαύρη φακή.

Το πιο σημαντικό μήνυμα που πρέπει να πάρουν οι καταναλωτές αφορά την ποιότητα των τροφίμων που βάζουν στο τραπέζι τους, γιατί το κόστος που καλούνται να καταβάλλουν αφορά την υγεία και την ζωή τους. Ωστόσο, η ευθύνη δεν μπορεί να μετατίθεται στους καταναλωτές, καθώς τα εισαγόμενα ακολουθούν παραδρόμους και φτάνουν στο πιάτο ως ελληνοποιημένα. Η «Αόρατος Χείρ», δεν φτάνει εκεί που πρέπει και οι αγορές δεν αυτορυθμίζονται εάν δεν πέσει βαριά η “χείρα του νόμου”.