Συνάντηση εργασίας της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης Περιφέρειας Θεσσαλίας με τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος και επισκέψεις σε επιχειρήσεις της Μαγνησίας

Συνάντηση εργασίας με τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος πραγματοποίησε η Αγροδιατροφική Σύμπραξη Περιφέρειας Θεσσαλίας, στο πλαίσιο του προγράμματος εξωστρέφειας, παραγωγικής δικτύωσης και διασύνδεσης με τους βασικούς θεσμικούς, παραγωγικούς και επιχειρηματικούς φορείς της Θεσσαλίας. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης και Περιφερειακός Σύμβουλος, κ. Γρηγόρης Γκουντόπουλος, συνοδευόμενος από τον Διευθυντή της Σύμπραξης, κ. Σωτήριο Ξύδη, επισκέφθηκαν τα γραφεία του Συνδέσμου στον Βόλο, όπου πραγματοποιήθηκε εποικοδομητική συνάντηση με τον Διευθυντή του ΣΒΘΣΕ, κ. Βασίλειο Κλειτσογιάννη.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει η βιομηχανία και η μεταποίηση στην ανάπτυξη του αγροδιατροφικού συμπλέγματος της Θεσσαλίας, μέσα από τη διασύνδεση της πρωτογενούς παραγωγής με τις επιχειρήσεις, την τυποποίηση, τη συσκευασία, την ποιότητα, την καινοτομία, την εφοδιαστική αλυσίδα και την εξωστρέφεια. Η συζήτηση κινήθηκε στο πλαίσιο της διαμόρφωσης μιας κοινής αγροδιατροφικής ταυτότητας για τη Θεσσαλία, η οποία θα συνδέει οργανικά όλους τους κρίκους της αλυσίδας αξίας: παραγωγούς, συνεταιρισμούς, ομάδες παραγωγών, μεταποιητικές επιχειρήσεις, βιομηχανίες τροφίμων και ποτών, επιχειρήσεις τεχνολογίας, logistics, εμπορίας, γαστρονομίας και εξαγωγικής δραστηριότητας.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη μετάβασης από αποσπασματικές δράσεις σε ένα σύγχρονο, ολιστικό μοντέλο ανάπτυξης της θεσσαλικής αγροδιατροφής, με βάση τη συνεργασία, την ποιότητα, την πιστοποίηση, την ιχνηλασιμότητα, την προστιθέμενη αξία των προϊόντων και τη δημιουργία σταθερών διαύλων επικοινωνίας μεταξύ παραγωγής, μεταποίησης, βιομηχανίας και αγοράς.

Στο πλαίσιο της συνάντησης αναδείχθηκε ότι ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος, ως εταίρος της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης Περιφέρειας Θεσσαλίας, αποτελεί σημαντικό θεσμικό συνομιλητή και αρωγό στο εγχείρημα για την ανάπτυξη της θεσσαλικής αγροδιατροφής. Εκπροσωπώντας ένα κρίσιμο τμήμα της παραγωγικής, βιομηχανικής και επιχειρηματικής βάσης της περιοχής, ο Σύνδεσμος μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην καλύτερη χαρτογράφηση των αναγκών των επιχειρήσεων, στην ανάδειξη πεδίων συνεργασίας με τον πρωτογενή τομέα και στη διαμόρφωση κοινών πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της εξωστρέφειας και της προστιθέμενης αξίας των θεσσαλικών προϊόντων.

Μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης στα γραφεία του ΣΒΘΣΕ, τα μέλη της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης, συνοδευόμενα από τον Διευθυντή του Συνδέσμου, κ. Βασίλειο Κλειτσογιάννη, και τον κ. Βαγγέλη Τσαμπάζη, στέλεχος του ΣΒΘΣΕ, πραγματοποίησαν επισκέψεις σε επιχειρήσεις της Μαγνησίας, με στόχο την άμεση επαφή με την πραγματική παραγωγική, τεχνολογική και επιχειρηματική βάση της περιοχής.

Η πρώτη επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στην εταιρεία Centaur, εταιρεία υψηλής τεχνολογίας με έδρα τον Βόλο, η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της ποιότητας και της ασφάλειας τροφίμων, με παρουσία στην αμερικανική και τη διεθνή αγορά. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον Dr. Σωτήρη Μπάντα, όπου αναδείχθηκε ότι η Θεσσαλία διαθέτει δυναμικές και καινοτόμες επιχειρήσεις, με υψηλή τεχνογνωσία και διεθνή προσανατολισμό, οι οποίες μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη του αγροδιατροφικού κλάδου, στην ενίσχυση της ποιότητας, της πιστοποίησης και της εξωστρέφειας των θεσσαλικών προϊόντων.

Η δεύτερη επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στη Voliotis Family, σε πρότυπο ελαιοτριβείο στην περιοχή του Πηλίου, όπου τα μέλη της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης συναντήθηκαν με τον κ. Αποστόλη Βολιώτη. Πρόκειται για μια μικρή αλλά ιδιαίτερα οργανωμένη μονάδα με σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης και boutique φιλοσοφία, η οποία λειτουργεί όχι μόνο ως χώρος παραγωγής, αλλά και ως επισκέψιμος χώρος παρουσίασης, εμπειρίας και προβολής της τοπικής ελαιοκομικής ταυτότητας. Η μονάδα συνδυάζει την παραγωγική διαδικασία με την αισθητική, την ποιότητα, την εξωστρέφεια και τη δυνατότητα σύνδεσης του προϊόντος με τον αγροτουρισμό, τη γαστρονομία και την τοπική εμπειρία.

Ο κ. Γρηγόρης Γκουντόπουλος δήλωσε:

«Η Αγροδιατροφική Σύμπραξη Περιφέρειας Θεσσαλίας επιδιώκει να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στην παραγωγή, τη μεταποίηση, τη βιομηχανία, την καινοτομία και την αγορά. Η Θεσσαλία διαθέτει ισχυρή παραγωγική βάση, δυναμικές επιχειρήσεις και σημαντική τεχνογνωσία. Στόχος μας είναι να συνδέσουμε όλους τους εμπλεκόμενους κλάδους σε ένα κοινό αναπτυξιακό πλαίσιο, με επίκεντρο την ποιότητα, την εξωστρέφεια και την κοινή αγροδιατροφική ταυτότητα της Θεσσαλίας».

Ο Διευθυντής του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος, κ. Βασίλειος Κλειτσογιάννης, δήλωσε:

«Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την προσπάθεια της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης Περιφέρειας Θεσσαλίας για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου συνεργασίας στον αγροδιατροφικό τομέα. Η διασύνδεση της πρωτογενούς παραγωγής με τη μεταποίηση, τη βιομηχανία, την τεχνολογία, την ποιότητα και την εξωστρέφεια αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των θεσσαλικών προϊόντων και των επιχειρήσεων της περιοχής. Η Θεσσαλία διαθέτει σημαντική παραγωγική και επιχειρηματική δυναμική. Μέσα από συντονισμένες συνέργειες μεταξύ παραγωγών, επιχειρήσεων, θεσμικών φορέων και της Περιφέρειας, μπορούν να διαμορφωθούν πρακτικές πρωτοβουλίες που θα ενισχύσουν την προστιθέμενη αξία της αγροδιατροφής και θα συμβάλουν στην αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής».

Η συνάντηση με τον ΣΒΘΣΕ και οι επισκέψεις σε επιχειρήσεις της Μαγνησίας εντάσσονται στη συνολική στρατηγική της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης Περιφέρειας Θεσσαλίας για τη μετάβαση από τη θεσμική συγκρότηση στην ενεργή λειτουργία, με έμφαση στην πράξη, στη δικτύωση, στη συνεργασία με τους εταίρους της και στην παραγωγή συγκεκριμένων αποτελεσμάτων για την τοπική οικονομία και την αγροδιατροφική ανάπτυξη της Θεσσαλίας.

Διαθέσιμη η ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση του συνεδρίου «Ελαιοκομικός Τομέας: Προβλήματα & Προοπτικές»

Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε) ενημερώνει τους επαγγελματίες του κλάδου, τους παραγωγούς, τους επιστήμονες και κάθε ενδιαφερόμενο ότι είναι πλέον διαθέσιμος ο σύνδεσμος για τη ζωντανή αναμετάδοση του συνεδρίου «Ελαιοκομικός Τομέας: Προβλήματα & Προοπτικές», το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 11 και 12 Ιουνίου 2026, στην Αίθουσα Διαλέξεων του Κτηρίου Βιβλιοθήκης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το διήμερο συνέδριο θα φιλοξενήσει διακεκριμένους επιστήμονες, ερευνητές, στελέχη επιχειρήσεων και εκπροσώπους φορέων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με θεματολογία που καλύπτει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην ελαιοκαλλιέργεια, τη γεωργία άνθρακα, την φυτοπροστασία, τις ευεργετικές δράσεις του ελαιολάδου στην υγεία, τη μεταποίηση των ελαιοκομικών προϊόντων, καθώς και τις εξελίξεις στην οικονομία και την αγορά του ελαιολάδου.

Παρακολουθήστε ζωντανά το συνέδριο:

▶️ https://www.youtube.com/watch?v=mYqI0h_TFjk

Η παρακολούθηση μέσω διαδικτύου είναι ελεύθερη για όλουςχωρίς δυνατότητα παρέμβασης.

Βρείτε εδώ περισσότερες πληροφορίες και το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου.

_____________________________________________________________________

Ποια είναι η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε)

Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε) ιδρύθηκε το 2018 από συγγραφείς της «Εγκυκλοπαίδειας Ελαιοκομίας: Το ελαιόλαδο». Αποτελεί μια διεπιστημονική ομάδα με 70 επιστήμονες από διάφορα πεδία, όπως γεωπονία, χημεία, διατροφολογία, οικονομία, λαογραφία, με κοινό στόχο την προστασία, ανάπτυξη και προώθηση της ελαιοκομίας. Η 4Ε διοργανώνει συνέδρια και ημερίδες, όπως το διεθνές συνέδριο του 2023 για τη δακοπροστασία και την ημερίδα για τον ρόλο της γυναίκας στην ελαιοκομία. Επιδιώκει τη διαμόρφωση μιας εθνικής στρατηγικής για το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, ενώ παραμένει ουδέτερη σε πολιτικά και θρησκευτικά ζητήματα.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ) αναγκάζεται να παρέμβει εκ νέου δημόσια, με αίσθημα ευθύνης αλλά και με σαφή πρόθεση να αποτυπώσει την πραγματικότητα χωρίς ωραιοποιήσεις, μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τη διαχείριση των οικολογικών σχημάτων μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ από το 2023 και εντεύθεν, τα οποία βρίσκονται ήδη στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Η εξέλιξη αυτή δεν συνιστά κεραυνό εν αιθρία. Αντιθέτως, αποτελεί την αναμενόμενη κατάληξη ενός συστήματος που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια μέσα από διαδοχικές επιλογές οι οποίες αποδυνάμωσαν την ουσιαστική εποπτεία, απομάκρυναν τον επιστημονικό έλεγχο από τον πυρήνα της εφαρμογής και άφησαν τη διαχείριση κρίσιμων κοινοτικών πόρων εκτεθειμένη σε στρεβλώσεις. Η ΠΟΓΕΔΥ έχει εγκαίρως και επανειλημμένα προειδοποιήσει για αυτή την πορεία. Από την υπόθεση των βιολογικών μέχρι το καθεστώς πιστοποίησης και τους ελέγχους, είχε καταδείξει ότι συγκροτείται ένα ενιαίο πλαίσιο προβληματικής λειτουργίας, στο οποίο η ευθύνη διαχέεται, οι έλεγχοι υποβαθμίζονται και η διαφάνεια μετατρέπεται σε ζητούμενο.

Σήμερα αποδεικνύεται ότι τα οικολογικά σχήματα δεν ήταν μια «νέα ευκαιρία» για την αγροτική πολιτική, αλλά η συνέχεια του ίδιου προβληματικού μοντέλου. Η διοικητική αρχιτεκτονική που διαμορφώθηκε γύρω από τα αγροπεριβαλλοντικά μέτρα και τα συστήματα ποιότητας δεν λειτούργησε ως ένα συνεκτικό σύστημα ελέγχου, αλλά ως ένας μηχανισμός κατακερματισμού αρμοδιοτήτων. Οι εμπλεκόμενες δομές – υπηρεσίες του ΥπΑΑΤ, όπως η Διεύθυνση Συστημάτων Ποιότητας και Βιολογικής Γεωργίας, εποπτευόμενοι οργανισμοί όπως ο πρώην ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς και το πλέγμα των ιδιωτικών φορέων πιστοποίησης – κινήθηκαν σε ένα πλαίσιο όπου η πλήρης εποπτεία δεν ανήκει σε κανέναν και η τελική ευθύνη μετακυλύετε διαρκώς.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι ανακατανομές πόρων στα οικολογικά σχήματα (π.χ με τις αποφάσεις των πρώην Υπουργών Αυγενάκη και Τσιάρα) και οι παρεμβάσεις στον αρχικό σχεδιασμό τους γεννούν εύλογα και σοβαρά ερωτήματα. Όταν ένα εργαλείο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που σχεδιάστηκε με σαφή περιβαλλοντικό προσανατολισμό μεταβάλλεται στην πράξη ως προς τη στόχευσή του, όταν πόροι μετακινούνται από δράσεις υψηλής περιβαλλοντικής αξίας προς άλλες με περιορισμένη ή αμφίβολη αποτελεσματικότητα και όταν οι ωφελούμενοι εμφανίζουν έντονη γεωγραφική συγκέντρωση που δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά με τεχνικά κριτήρια, τότε η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται σε ζητήματα «διαχείρισης». Πρόκειται για πολιτικές επιλογές με σαφή κατεύθυνση, οι οποίες διαμόρφωσαν στην πράξη το αποτέλεσμα.

Είναι πλέον εμφανές ότι οι παρεμβάσεις αυτές δεν ήταν τυχαίες ούτε αποσπασματικές, αλλά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, όπου η διοίκηση δεν λειτούργησε ως ανεξάρτητος και αξιόπιστος μηχανισμός εφαρμογής των κανόνων, αλλά ως πεδίο στο οποίο οι κανόνες μεταβάλλονται εκ των υστέρων. Και αυτό είναι ένα ζήτημα βαθιά πολιτικό, το οποίο δεν μπορεί να «μεταφραστεί» ούτε να αποδοθεί σε τεχνικά επίπεδα ή σε επιμέρους διοικητικά σφάλματα.

Η εμπειρία από τα προγράμματα βιολογικής γεωργίας είχε ήδη αναδείξει τα αδιέξοδα. Εκεί, οι έλεγχοι ενεργοποιήθηκαν καθυστερημένα και υπό πίεση, εντοπίστηκαν εκτεταμένες προβληματικές αιτήσεις και πιστοποιήσεις, ενώ το ίδιο το σύστημα τέθηκε υπό σοβαρή αμφισβήτηση. Η απομάκρυνση των δημόσιων γεωτεχνικών υπηρεσιών από τον επιχειρησιακό πυρήνα και η ανάθεση κρίσιμων λειτουργιών σε ένα πολυδιάσπαρτο σχήμα φορέων οδήγησε, με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια, σε διοικητική απορρύθμιση. Σήμερα, στα οικολογικά σχήματα, το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται, με μεγαλύτερους οικονομικούς όγκους και σοβαρότερες πιθανές επιπτώσεις.

Το ζήτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν αστοχίες. Το ζήτημα είναι αν το ίδιο το μοντέλο μπορεί να διασφαλίσει τη νομιμότητα και τη διαφάνεια. Όταν η διαχείριση των πόρων διέρχεται μέσα από πολλαπλά επίπεδα χωρίς σαφή έλεγχο, όταν οι διαδικασίες βασίζονται κυρίως σε δηλώσεις και λιγότερο σε ουσιαστική επαλήθευση και όταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί παρεμβαίνουν εκ των υστέρων αντί να προλαμβάνουν, τότε το πρόβλημα είναι δομικό. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το δημόσιο και ιδίως το κοινοτικό χρήμα δεν προστατεύεται επαρκώς.

Οι κίνδυνοι είναι πλέον ορατοί. Η χώρα εκτίθεται σε σοβαρό ενδεχόμενο δημοσιονομικών διορθώσεων, υπονομεύεται η αξιοπιστία της έναντι των ευρωπαϊκών θεσμών και, το σημαντικότερο, διαμορφώνεται μια βαθιά άδικη συνθήκη για τους παραγωγούς που λειτουργούν με συνέπεια. Υπάρχει ορατός κίνδυνος να βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες ενός συστήματος το οποίο δεν επέλεξαν και δεν διαμόρφωσαν.

Η ΠΟΓΕΔΥ θεωρεί ότι δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για υπεκφυγές, γενικόλογες διαπιστώσεις ή αποσπασματικές διορθώσεις. Απαιτείται πλήρης και σε βάθος διερεύνηση των παρεμβάσεων που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, με σαφή και απερίφραστο προσδιορισμό ευθυνών σε όλα τα επίπεδα – πολιτικά, διοικητικά και οργανωτικά. Παράλληλα, είναι αναγκαία η συνολική επανεξέταση του μοντέλου διαχείρισης, με ενιαία προσέγγιση που θα καλύπτει το σύνολο του πλαισίου των γεωργοπεριβαλλοντικών δράσεων, από τα βιολογικά έως τα οικολογικά σχήματα και το σύστημα πιστοποίησης.

Κεντρικός πυλώνας αυτής της αλλαγής δεν μπορεί παρά να είναι η επαναφορά του δημόσιου ελέγχου σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ενίσχυση των γεωτεχνικών υπηρεσιών, η αποκατάσταση του επιστημονικού χαρακτήρα των ελέγχων και η σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας. Ταυτόχρονα, απαιτείται πραγματική διαφάνεια στη διαχείριση των ενισχύσεων και ουσιαστική σύνδεσή τους με την πραγματική παραγωγή, ώστε να αποτραπούν φαινόμενα που απαξιώνουν συνολικά το σύστημα.

Η ΠΟΓΕΔΥ δεν διεκδικεί τον ρόλο του τιμητή. Διεκδικεί, όμως, τη στοιχειώδη θεσμική συνέπεια και υπευθυνότητα. Γιατί ο αγροτικός τομέας δεν μπορεί να στηριχθεί σε ένα διοικητικό υπόβαθρο που επιτρέπει την αναπαραγωγή των ίδιων λαθών και την επανάληψη των ίδιων κρίσεων.

Η χώρα βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια καθοριστική επιλογή. Είτε θα συνεχίσει σε ένα μοντέλο που παράγει στρεβλώσεις, μεταθέτει ευθύνες και εκθέτει τη χώρα διεθνώς, είτε θα προχωρήσει με αποφασιστικότητα σε μια ουσιαστική επαναθεμελίωση της αγροτικής πολιτικής και διοίκησης.

Η επιλογή αυτή δεν είναι τεχνική.

Είναι βαθιά πολιτική.

Και δεν μπορεί να καθυστερήσει άλλο.